aug
18
vr
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 18 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
19
za
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 19 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
20
zo
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 20 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
21
ma
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 21 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

Radiohead op de Dom van Utrecht door Malgosia Fiebig @ Utrecht Centrum
aug 21 @ 20:00 – 21:00
Radiohead op de Dom van Utrecht door Malgosia Fiebig @ Utrecht Centrum | Utrecht | Utrecht | Nederland

Radiohead op de Dom van Utrecht door Malgosia Fiebig

Op maandag 21 augustus om acht uur is muziek van de Britse popband Radiohead te horen vanaf de Domtoren. Het zijn stadsbeiaardier Małgosia Fiebig en toetsenist Jeroen van Veen die het concert geven.

Het concert is de afsluiting van de zomeravondconcerten, een jaarlijkse concertserie van de Utrechtse Klokkenspelvereniging (UKV), iedere maandagavond om acht uur te horen op de dom. De start was 3 juli en het slot is op de 21ste augustus met dit concert van Małgosia Fiebig.

Małgosia Fiebig komt oorspronkelijk uit Gdańsk in Polen. Zij volgde een opleiding aan de Muziek Academie van Gdańsk, waar ze haar Master behaalde voor orgel en koordirectie. In 1999 werd zede eerste na-oorlogse beiaardier van de St. Catharinakerk in Gdańsk na 60 jaar stilte. Twee jaar later werd ze ook benoemd tot beiaardier van de stadhuisbeiaard in het centrum van de stad.

Ze kwam voor de opleidingsmogelijkheden naar Nederland waar ze vervolgens bleef en nu de vaste beiaardier is op de Dom in Utrecht en de St. Stevenstoren in Nijmegen. Haar speelschema is te vinden op haar website. Het landelijke nieuws haalde ze in januari 2016 toen ze naar aanleiding van het overlijden van David Bowie zijn muziek speelde op de domtoren.

Naar aanleiding van het concert met muziek van Radio Head was ze op 1 augustus te gast in het radio programma Radio Kunststof. De uitzending is hier terug te luisteren.

Radiohead

De nummers die gespeeld worden zijn in ieder geval CreepExit MusicKarma PoliceKnives Out en Morning Bell van Radiohead te horen zijn.

Jeroen van Veen: “Het akkoordengebruik, het gebruik van elektronica in de muziek en de persoonlijke teksten maken de muziek van Radiohead onderscheidend van andere bands. Ik hoorde de muziek voor het eerst door een goede vriend, die me het album OK Computer liet horen. Ik was gelijk gefascineerd door deze band. Er zit namelijk een sterk klassieke traditie in de nummers door het gebruik van de akkoorden en de dynamiek.”

De quote van Jeroen van Veen komt van DUIC.

aug
22
di
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 22 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
23
wo
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 23 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
24
do
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 24 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
25
vr
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 25 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.

aug
26
za
Edward Krasiński – retrospectieve tentoonstelling @ Stedelijk Museum Amsterdam
aug 26 @ 10:00 – 18:00

Edward Krasiński - retrospectieve tentoonstelling

In het Stedelijk Museum Amsterdam is van 24 juni tot en met 15 oktober 2017 een tentoonstelling te zien met het werk van Edward Krasiński.  Krasiński is één van de belangrijkste kunstenaars uit Oost-Europa en hoofdrolspeler van de Poolse avant-garde van de jaren 60 en 70.

Krasiński’s oeuvre, dat de laatste jaren wordt herontdekt door een jongere generatie kunstenaars en curatoren, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de moderne kunst. Bij het grote publiek is hij nog weinig bekend. De verklaring volgens curator Leontine Coelewij: “...we in het verleden eigenlijk heel weinig kennis hadden van wat er zich afspeelde in de communistische landen achter het IJzeren Gordijn. Dat in Polen ook moderne kunst werd gemaakt, daar wisten we toen nauwelijks iets van. Ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder men in Polen leefde, was er toch een vernieuwende kunstscene. Deze tentoonstelling onderstreept de betekenis van zijn ruim 40 jaar omvattende oeuvre.”

Krasiński’s werk sluit aan bij de minimal art en conceptuele kunst van de jaren 60 en 70, internationale stromingen die goed verzameld zijn door het Stedelijk Museum.

'Lijnenspel'

In de jaren vijftig is Krasiński actief als schilder en grafisch vormgever. Begin jaren zestig maakt hij zijn eerste sculpturen in de vorm van schilderijen met een ruimtelijke component. Vanaf hier maakt hij meer en meer 'tekeningen' in de ruimte met zijn draad-sculpturen soms niet meer omvattend dan een eenvoudig lijnenspel.

De expositie in het Stedelijk omvat zijn gehele artistieke loopbaan vanaf de sculpturen van gevonden materialen uit de vroege jaren 60 tot aan de installaties van het begin van de 21e eeuw en benadrukt zijn experimentele benadering in het maken van objecten, ruimtelijke installaties en tentoonstellingen. Krasiński liet zich inspireren door de vooroorlogse avant-garde bewegingen, zoals het Poolse constructivisme. Tegelijkertijd kenmerkt zijn werk zich door een speelse humor en een dadaïstische interesse in de rol van toeval.

In de tentoonstelling zijn ruim vijftig werken te zien, waaronder hangende objecten en draad-sculpturen, die getuigen van zijn belangstelling voor de sculptuur als lijn. In 1968 introduceerde hij in zijn werk blauw plakband, een eenvoudig kant-en-klaar materiaal, waarmee hij ruimtes en objecten met elkaar verbond. Het zou zijn handelsmerk worden. Zelf zei hij hierover: “I place it horizontally at a height of 130 cm everywhere and on everything. I encompass everything with it and go everywhere.”

In de tentoonstelling zijn ruimtelijke installaties van Krasiński te zien, waarin hij fotografie en beeldhouwkunst combineerde. Krasiński’s atelier in Warschau, wordt in beeld gebracht in de film Edward Krasiński’s Studio (2012) van de Frans-Amerikaanse filmmaker Babette Mangolte. Verder komen de minder bekende performatieve kanten van zijn werk aan bod evenals zijn contact met kunstenaars als Daniel Buren en Tadeusz Kantor.

Belangrijke momenten: Protesten en een telex

In de turbulente zomer van 1968 protesteerden studenten en de Poolse intelligentsia voor meer vrijheid. Dit werd de kop ingedrukt door de regering, die een verbod op het samenkomen van meer dan drie personen instelde. Als protestactie organiseerde Krasiński Farewell to Spring, een bal waar de belangrijkste spelers van de Poolse avant-garde aan deelnamen, in een carnavaleske setting van installatie, happening en feest. Het bal was een belangrijk moment voor Krasiński; vanaf dat moment ging hij zich toeleggen op het transformeren van de omgeving om hem heen.

In 1970 wordt Krasiński gevraagd om een bijdrage te leveren aan de internationale bieannale van Tokyo. Als zijn werkstukken te laat aan dreigen te komen stuurt een telex met daarin 5000 keer het woord 'Bleu'. Hij laat de 80-meter lange strip van de telex neerleggen als vervanging voor de eigenlijke kunstwerken. Als de verscheepte kunstwerken alsnog arriveren, worden deze tentoongesteld. De reep papier van de telex wordt in een kogelvrije glazen kist tentoongesteld.

"I went to the post office and sent a telex repeating “BLUE” five thousand times. Before that, I had sent a telegram to Tokyo that I would send a telex at a specified time and that they should scatter the very long stripe on the podium with the earlier telegram."

"After that there was nothing more I could do; it was so radical there was no turning back."

Dit wordt vaak beschreven als het begin van de Poolse conceptuele kunst.

Korte Biografie van Krasiński

Krasiński werd geboren in 1925 in Łuck (zo'n 400 kilometer  oost, zuid oost van Warszawa in de huidige Oekraïne) en studeerde in de jaren 40 aan de kunstacademie in Kraków. Van 1940-42 studeerde hij interieur ontwerp en grafisch ontwerp. De jaren na de oorlog verdiepte hij zich in de schilderkunst aan de hogeschool voor kunsten onder leiding van Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, en Józef Mehoffer. Tijdens de oorlogsjaren kwam hij ook in contact met kunstenaar als Tadeusz Kantor, Jerzy Nowosielski en Tadeusz Brzozowski.

In 1954 vestigde hij zich in Warszawa, waar hij de Galeria Foksal oprichtte met onder andere Tadeusz Kantor and Henryk Stażewski.  Met deze laatste deelde hij een atelier in Warschau  waar hij woonde en werkte, en waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen bijeenkwamen. Krasiński exposeerde tijdens zijn leven zowel in Polen als in New York, Parijs en in Tokio (Tokio Biënnale, 1970).

Zijn werk is onder andere te vinden in Centre Georges Pompidou in Paris, het de nationale musea in Warszawa, Kraków en Wrocław, het kunstmuseum in Łódź, de 'National Gallery' in Praag en Museum of Modern Art in New York. En nu dus voor een aantal maanden ook in Stedelijk Museum Amsterdam.

In 1996 speelt Krasiński de bijrol van Professor Haneman in de film 'Autoportret z kochanką' (zie still uit compilatie op vimeo met de vrouwelijke hoofdrolspeelster Katarzyna Figura als Diana).

De tentoonstelling

Edward Krasiński is samengesteld door Leontine Coelewij, conservator Stedelijk Museum Amsterdam en Kasia Redzisz, conservator Tate Liverpool. De tentoonstelling is een samenwerking tussen het Stedelijk Museum Amsterdam en Tate Liverpool.

Edward Krasiński is mede tot stand gekomen dankzij de bijdrage van het Adam Mickiewicz Institute, opererend onder het Culture.pl merk.

Bij bol.com is een uitgave te koop die vorig jaar verscheen toen het retrospectieve te zien was in Tate Liverpool en de video bij dit bericht dateert ook van die tentoonstelling.

Bron teksten: onder andere Stedelijk Museum en Culture.pl. Bron afbeeldingen: Site stedelijk museum en wikiart.org.