Zes weken – Six Weeks

Met deze documentaire van 18 minuten uit 2009 schets Marcin Janos Krawczyk een beeld van de baby's die worden achtergelaten in een Weeshuis omdat hun moeder het kind afstaat. De titel 'Six Weeks' verwijst naar de bedenktijd die moeders hebben. In deze zes weken kunnen ze er alsnog voor kiezen hun kind niet af te staan. De moeder in dit portret is duidelijk: De vader wil het kind niet en haar woning is te klein en te koud. Er is geen warm water en onvoldoende geld.

In de film kiest de filmmaker ook het perspectief van de adoptieouders. De blijdschap die zij voelen als ze een kind krijgen. Ook voor het perspectief van de baby is aandacht in de film. De filmmaker kruipt met close-ups niet alleen heel dicht op de huid van de baby's. Ook monteert hij beelden waarin we de wereld wazig zien vanuit het perspectief van de baby.

Zo schets Marcin Janos Krawczyk de drie perspectieven van een wereld die voor alle deelnemers blijvend veranderd.

De film was in 2009 te zien op IDFA wat nu in Amsterdam gaande is.

Bekroonde Poolse documentaire Call me Marianna op IDFA

Ook dit jaar zijn, net als vorige jaar, Poolse documentaires te zien op het documentaire festival IDFA. Dit jaar zijn het drie Poolse producties en een Zweedse en Nederlandse productie van een, van oorsprong, Poolse regiseur.

Call me Marianna

Een in Polen, maar ook vaak genoeg nog in Nederland, actueel thema over gender. Een onderwerp wat zeker in conservatie (katholieke) kringen in Polen gevoelig ligt. De regisseuse Karolina Bielawska (1978) volgt Marianna in haar ontwikkeling. Van observator wordt ze deelnemer in het proces van acceptatie, liefde en waardigheid. De film werd onder andere onderscheiden op het filmfestival van Kraków en Locarno.

prijzen call me marianna

Prijzen Call me Marianna

Beschrijving van de IDFA-site:

Als veertigjarige vrouw wordt Marianna opnieuw geboren; eerder ging deze Poolse namelijk door het leven als man, zoon, echtgenoot en vader. Om definitief vrouw te mogen worden, moest ze haar ouders, die haar keuze niet accepteerden, voor het gerecht slepen. En ook Marianna’s kinderen bezoeken haar nooit, ondanks herhaaldelijke verzoenpogingen. Op een enkele vriendin en een handvol collega’s na gaat Marianna alleen door het leven, in een maatschappij die verre van openstaat voor transseksuelen. Ondanks alles vecht deze vrouw moedig door naar die laatste geslachtsoperatie, die de deuren naar werkelijk geluk zal openen, zo hoopt ze. Maar dan slaat het noodlot toe. Dit intieme debuut vormt een empathisch, hommage-achtig portret van een protagonist die ondanks alle nare consequenties eindelijk voor zichzelf kiest. Marianna’s bijzondere verhaal wordt uiteengezet middels registraties van dagelijkse grote en kleine gebeurtenissen, spaarzaam gebruik van archiefbeelden en tussensequenties waarin Marianna met twee acteurs het script van haar leven doorneemt. Deze intelligente scènes beantwoorden alle logische, maar ook alle ingewikkelde vragen die de kijker nog heeft. Welke prijs betaalt Marianna om eindelijk zichzelf te kunnen zijn?

De vertoningen.

The Dybbuk: A Tale of Wandering Souls

Een Pools, Oekraïns, Zweedse coporductie van regisseur Krzysztof Kopczynski gedraaid voordat in de Oekraïne de vlam in de pan sloeg over een 'bedevaart' van chassidim, orthodoxe joden naar een Oekraïns plaatsje voor het bezoek aan het graf van een belangrijk geestelijk leider, rebbe Nachman (1772-1810).

De vertoningen.

K2 - Touching the Sky

In deze Poolse, Duits, Engels coproductie is de vraag of haar passie, bergbeklimmen, te verenigen is met haar kinderwens voor regisseuse Eliza Kubarska aanleiding om met kinderen van klimmers die in 1986 op de K2 omkwamen af te reizen naar het plateau aan de voet van deze een na hoogste berg ter wereld.

De trailer:

De vertoningen.

Van Poolse oorsprong

Naast bovenstaande Poolse producties is er nog een Zweeds/Finse productie en een Nederlandse productie waarvan de regisseur oorspronkelijk uit Polen komt.

De anderhalf uur durende 'Don Juan'  is gemaakt door Jerzy Śladkowski (1945). De in Zweden woonachtige regisseur. Kijk hier voor de vertoningen.

In een kwartier laat Marta Jurkiewicz vijf vriendinnen kennismaken met een persoon die voldoet aan hun eigen omschrijving van een tegenpool. Zo ontdekken ze dat iemand die totaal anders is dan jij toch kan leren kennen. Vandaar de titel 'Opposites'.

De van oorsprong Poolse regisseuse Marta Jurkiewicz (1982, Polen) studeerde in 2005 af aan de Gerrit Rietveld Academie. Haar afstudeerfilm Agatha werd bekroond met de René Coelho Prijs. In 2011 studeerde ze af aan Nederlandse Film en Televisie Academie met de film Dochters.

Kijk hier voor de vertoningen.

 

 

Polen in Bevrijdingsmuseum

In het bevrijdingsmuseum in Groesbeek is van 20 november tot 31 mei, in de vorm van een tijdelijke tentoonstelling, extra aandacht voor de rol van de Polen bij de bevrijding van Nederland. Het museum introduceert de tentoonstelling met: "Ze vochten met de geallieerden voor onze vrijheid maar werden zelf niet bevrijd. Hun geschiedenis vormt een…
Lees meer

89 millimeter verschil: ’89 mm od Europy’

In het kader van het documentaire festival IDFA dat vandaag in Amsterdam begint, een documentaire uit de oude doos. In de documentaire van 12 minuten '89 mm od Europy' uit 1993 zien we hoe de treinen op de grens van Polen en de voormalige Sovjet Unie andere onderstellen krijgen. In Europa rijden de treinen op spoor van 1435 mm breed. In de voormalige Sovjet Unie is het spoor 89 millimeter breder: 1524 mm. De documentaire is gemaakt door Marcel Lozinski. Meer van zijn hand is te zien op zijn Vimeokanaal.